یک سطح یعنی چه
این صفحه از انگلیسی ترجمه شده است. اگر این دو با هم تفاوت داشته باشند، صفحهٔ انگلیسی درست است. خواندن صفحهٔ انگلیسی
هر زبان در Lingara سطح‌های 1 تا 9 دارد. انتخابگر سطح، هر زبانی که انتخاب کنید، یکسان به نظر می‌رسد، و این یکنواختی دروغی عمدی از سر راحتی است: پشت آن، نُه سطح بسته به زبانی که یاد می‌گیرید معناهای نسبتاً متفاوتی دارند. این صفحه دربارهٔ چیزی است که واقعاً زیر آن قرار دارد.
هر زبان یک چارچوب دارد
هر زبان مقصد یک چارچوب دارد — یک مقیاس مهارت با نام مشخص — و فهرستی از برچسب‌ها، یکی برای هر ردهٔ اصلی آن مقیاس. چهار چارچوب به کار می‌روند:
- HSK، برای چینی ماندارین و چینی سنتی، با نُه برچسب: HSK 1 تا HSK 9.
- JLPT، برای ژاپنی، با پنج برچسب: N5، N4، N3، N2، N1 — توجه کنید که JLPT رو به پایین می‌شمارد، پس N5 ردهٔ مبتدی است و سطح 1 در Lingara بر آن منطبق است.
- TOPIK، برای کره‌ای، با شش برچسب: TOPIK 1 تا TOPIK 6.
- CEFR، برای همهٔ زبان‌های دیگر، با شش برچسب: A1، A2، B1، B2، C1، C2.
وقتی سطحی درون برچسب‌های چارچوب خود قرار دارد، همان برچسب است. سطح 4 در ماندارین همان HSK 4 است. سطح 3 در فرانسوی همان B1 است. سطح 2 در ژاپنی همان N4 است. عدد انتخابگر شاخصی است در یک مقیاس واقعی و منتشرشده، و واژگانی که به شما نشان داده می‌شود واژگان همان رده است.
بالاتر از چارچوب، سطح‌ها ساختگی‌اند
جالب شدن ماجرا از حساب‌وکتاب شروع می‌شود. ماندارین نُه برچسب و نُه سطح دارد، پس هر نُه سطح واقعی‌اند. فرانسوی شش برچسب و نُه سطح دارد. ژاپنی پنج برچسب دارد.
سطح‌های بالاتر از آخرین برچسب یک چارچوب مصنوعی هستند: هیچ ردهٔ منتشرشده‌ای نیست که از آن گرفته شوند، پس به‌صورت گام‌های درجه‌بندی‌شده فراتر از بالای مقیاس ساخته می‌شوند. سه ردهٔ این‌چنینی وجود دارد، که بر اساس فاصلهٔ سطح از سقف شماره‌گذاری شده‌اند، و هر کدام چیز متفاوتی می‌خواهند:
- یک گام بالاتر از سقف واژگان کم‌بسامدی را می‌خواهد که یک بزرگسال بومی در لحن‌های رسمی، دانشگاهی و حرفه‌ای با آن روبه‌رو می‌شود — واژه‌هایی که خواننده‌ای در ردهٔ بالا آن‌ها را می‌شناسد اما به‌ندرت به کار می‌برد — و صراحتاً هر چیزی را که از زبان‌آموزی در ردهٔ بالا انتظار می‌رود از پیش بداند کنار می‌گذارد.
- دو گام بالاتر واژگان کمیاب، ادبی و تخصصی با بار معنایی ظریف را می‌خواهد: واژه‌هایی که یک خوانندهٔ بومی تحصیل‌کرده می‌شناسد اما به‌ندرت در گفتار به کار می‌برد.
- سه گام بالاتر یا بیشتر در بالاترین رده شریک‌اند، چون لحن چهارمی برای ساختن وجود ندارد. عدد سطح همچنان همراه درخواست فرستاده می‌شود، پس سطح 8 و سطح 9 یکسان نیستند، اما هر دو همان نوع واژه را می‌خواهند.
پس در فرانسوی، سطح‌های 7، 8 و 9 بالاتر از C2 قرار دارند. در کره‌ای، 7 تا 9 بالاتر از این رده قرار دارند: TOPIK 6. در ژاپنی، سطح‌های 6 تا 9 بالاتر از N1 قرار دارند — چهار سطح بالاتر از سقف، که دو تای بالایی در یک رده شریک‌اند. در ماندارین و چینی سنتی، هیچ‌کدام چنین نیستند: HSK 9 یک HSK 9 واقعی است.
رده‌ها از روی برچسب‌های خودِ چارچوب محاسبه می‌شوند نه اینکه در کد ثابت شده باشند، و قاعدهٔ کنار گذاشتن یک کف را نام می‌برد که دو برچسب پایین‌تر از بالاست — «هر واژه‌ای را که از زبان‌آموز B2 انتظار می‌رود بداند کنار بگذار» به‌جای «واژه‌های C2 را کنار بگذار». این انتخاب عملی است: معیاری که B2 را نام می‌برد معیاری است که یک مدل می‌تواند به‌طور یکنواخت اعمال کند، چون فهرست‌های واژهٔ B2 به‌خوبی تعریف شده‌اند، در حالی که فهرست‌های C2 مبهم‌اند و دستورالعمل بی‌سروصدا بی‌معنا می‌شود.
کدام سطح‌ها را می‌توانید انتخاب کنید
انتخابگر سطح از 1 تا 9 است، اما بالای آن به حساب شما بستگی دارد:
- وارد نشده، سقف سطح 3 است.
- واردشده با طرح رایگان، سقف سطح 4 است — همان چهار سطح رایگانی که صفحهٔ قیمت‌ها به آن‌ها اشاره می‌کند.
- واردشده با Plus (از جمله در طول دورهٔ آزمایشی)، کل بازهٔ 1 تا 9 باز است.
این قاعده یک تکه کد است که همهٔ صفحه‌هایی که سطح پیشنهاد می‌کنند در آن شریک‌اند، پس صفحهٔ تنظیمات، سازندهٔ طرح و صفحهٔ واژگان نمی‌توانند دربارهٔ اینکه اجازهٔ انتخاب چه چیزی را دارید با هم اختلاف داشته باشند. یک پیامد که دانستنش می‌ارزد: نسخهٔ توسعه‌ای که بررسی‌های اشتراک در آن دور زده شده، وقتی از حساب خارج است همچنان مهمانِ رایگان حساب می‌شود. وارد شدن بخشی از شرط است، نه چیزی فرعی.
انتخاب صادقانهٔ یک سطح
وسوسه این است که سطحی را انتخاب کنید که دوست دارید در آن باشید. زمان‌بند این کار را به شکلی مشخص گران می‌کند: هر واژه در یک طرح به یک فلش‌کارت تبدیل می‌شود، و طرحی بالاتر از سطح شما دسته‌ای از کارت‌ها می‌سازد که به آن‌ها «دوباره» خواهید داد، که فاصله‌هایشان را بازنشانی می‌کند و ضریب‌های سهولتشان را به سمت کف پایین می‌کشد. یک هفته از این یعنی دستهٔ روزانه‌ای پر از واژه‌هایی که برایشان هیچ قلابی ندارید.
پایین‌تر از آنچه درست به نظر می‌رسد شروع کنید. سطح‌های نخستِ زبانی که تا حدی بلدید سریع پیش می‌روند — واژه‌ها آشنا هستند، «خوب»ها و «آسان»ها فاصله‌هایشان را سریع دور می‌کنند، و دیگر ظاهر نمی‌شوند. این یعنی سامانه دارد کار می‌کند. نشان دادن واژه‌هایی که نیمه‌بلدید دقیقاً جایی است که تکرار فاصله‌دار ارزشش را نشان می‌دهد، و نشان دادن واژه‌هایی که اصلاً بلد نیستید جایی است که کارش متوقف می‌شود.
اگر واقعاً مطمئن نیستید، صفحهٔ واژگان آزمون ارزانی است: در یک سطح فهرستی بسازید و بخوانیدش. اگر بیشترش را شناختید یعنی بالاتر بروید. اگر هیچ‌کدامش را نشناختید یعنی پایین‌تر بیایید، هر چه توصیف خودِ چارچوب از آن رده دربارهٔ شما ادعا کند.
سطح‌ها در دو زبان
سطح‌ها برای هر زبان جداگانه‌اند، نه برای هر حساب. خواندن ماندارین در سطح 4 و اسپانیایی در سطح 2 به‌طور هم‌زمان عادی است، و پیشرفت هر کدام جداگانه دنبال می‌شود. تغییر زبانی که یاد می‌گیرید چیزی را در زبانی که پیش‌تر یاد می‌گرفتید پاک نمی‌کند.
چون چارچوب‌ها با هم فرق دارند، «سطح 4» در دو زبان ادعای این نیست که توانایی شما در آن‌ها برابر است. در یکی HSK 4 است و در دیگری B2، و این دو فاصلهٔ یکسانی از نقطهٔ شروع شما ندارند.
یک سطح چه چیزی نیست
سطح در Lingara تنظیمی است که تعیین می‌کند چه واژگانی به شما نشان داده شود. نتیجهٔ آزمون نیست، گواهی‌نامه نیست، و به معنای قبول شدن در چیزی نیست. اگر به یک گواهی واقعی HSK، JLPT، TOPIK یا CEFR نیاز دارید، آن را نهادهایی صادر می‌کنند که این آزمون‌ها را برگزار می‌کنند. آنچه Lingara ارائه می‌دهد مطالب تمرینی متناسب با یک رده است، و انتخابگری که اعتراف می‌کند رده در همهٔ زبان‌ها همان شکل را دارد حتی وقتی مقیاس زیر آن چنین نیست.